Żylaki (VV) to jedna z najczęstszych chorób. Podstępność tej choroby polega na tym, że przez wiele lat wszelkie zmiany patologiczne w naczyniach praktycznie nie są odczuwalne, ale mogą szybko doprowadzić do rozwoju niewydolności żylnej, zakrzepowego zapalenia żył lub powstania owrzodzeń troficznych. Aby tego uniknąć, należy zadbać o swoje żyły, nie czekając, aż pojawią się poważne objawy choroby.
Czym są żylaki?
Żylaki to poszerzenie światła żyły w określonym obszarze, które jest większe niż oczekiwano. W rezultacie rozciąga się i staje się kręty. Przepływ krwi w takim naczyniu staje się burzliwy, co prowadzi do zastoju, stanu zapalnego i tworzenia się skrzepów krwi.
Żylaki mogą pojawić się niemal w każdej części ciała, gdzie naczynia te posiadają zastawki zapobiegające cofaniu się krwi.
Żylaki na nogach: etapy choroby
Pierwszy etap żylaków (kompensacja). Żyły na nogach mają praktycznie niezmieniony wygląd; można zaobserwować jedynie pajączki lub może pojawić się charakterystyczna krętość poszczególnych naczyń. Pod koniec dnia czasami martwisz się lekkim obrzękiem nóg, ich zmęczeniem, zmęczeniem i uczuciem dyskomfortu.
Czas trwania tego etapu wynosi wiele lat. Jeśli rozpoczniesz leczenie w tym momencie, możesz znacznie opóźnić lub całkowicie zapobiec postępowi choroby. Ten etap jest najkorzystniejszy dla leczenia zachowawczego.
Drugi etap żylaków (subkompensacja). Na tym etapie w nocy mogą pojawić się skurcze mięśni łydek, żyły wystają bardziej zauważalnie, a kończyny okresowo bolą. Obrzęk stawów skokowych obserwuje się prawie stale, ale znika rano. Skóra w okolicy goleni przybiera brązowo-fioletowy odcień.
Ten etap również trwa latami. Leczenie zachowawcze nie jest już tak skuteczne, jak w pierwszym etapie, dlatego lekarze coraz częściej zalecają różne interwencje chirurgiczne. Środki zapobiegawcze mają na celu zapewnienie, że choroba nie wejdzie w fazę dekompensacji tak długo, jak to możliwe.
Trzeci etap żylaków (dekompensacja). Żyły nabrzmiewają jeszcze bardziej, obrzęk może nie zniknąć do rana, skóra w okolicy goleni staje się cieńsza i pojawiają się długo nie gojące się rany. Z reguły na tym etapie rozwijają się najniebezpieczniejsze komplikacje:
- zakrzepowe zapalenie żył (zakrzepica i zapalenie żył);
- troficzne zapalenie skóry, wrzód;
- zatorowość płucna (najniebezpieczniejsze powikłanie, gdy skrzep krwi odrywa się w kończynach dolnych i wraz z krwią przedostaje się do płuc, a następnie prowadzi do zatrzymania oddechu i śmierci u 5-8 na 10 osób);
- przewlekła niewydolność żylna (obrzęk i zmęczenie nóg nawet wtedy, gdy problem żylaków już minął).
Na tym etapie wszelkie działania terapeutyczne i zapobiegawcze mają na celu zapobieganie rozwojowi powikłań, a jeśli już się pojawiły, minimalizowanie ich konsekwencji.
Który lekarz leczy żylaki?
Flebolog. Jest to chirurg naczyniowy, który uzyskał wąską specjalizację w leczeniu chorób żył. To on leczy żylaki.
Jeśli jednak w Twojej okolicy nie ma flebologa lub konsultacja z nim jest niezwykle problematyczna, możesz zwrócić się o pomoc do chirurga naczyniowego, a w przypadku jego nieobecności po prostu do chirurga ogólnego, który zapewnia wizyty ambulatoryjne. Jest to o wiele lepsze niż pozostawienie choroby samoistnej.
Jak leczyć żylaki?
Leczenie żylaków w dużej mierze zależy od stadium choroby, obecności powikłań i specyficznego obrazu klinicznego choroby.
W pierwszym etapie główny nacisk położony jest na zmianę stylu życia, porzucenie złych nawyków pogłębiających żylaki i normalizację masy ciała. W takim przypadku pacjenci z reguły mogą stosować środki ludowe, leczyć pijawkami i przyjmować leki ziołowe. Jeśli choroba nadal postępuje, przepisywane są leki zwiększające napięcie żył i poprawiające właściwości reologiczne krwi, a także noszenie odzieży uciskowej.
W drugim etapie obowiązkowa staje się terapia lekowa i odzież uciskowa, a w razie potrzeby przeprowadzana jest interwencja chirurgiczna. Aby zapobiec powikłaniom, zaleca się coroczne kursy planowej terapii w szpitalu.
W trzecim etapie wybór metody podyktowany jest obecnością powikłań i ogólnym obrazem klinicznym choroby. W przypadku wystąpienia poważnych powikłań pacjent musi być hospitalizowany na oddziale chirurgicznym.
Leczenie żylaków: co warto zmienić w swoim stylu życia?
Ćwiczenia. Bardziej niż cokolwiek innego, nasze żyły uwielbiają, gdy dużo chodzimy. Praca stojąca lub siedząca sprzyja rozwojowi żylaków. Dlatego też, jeśli zmuszeni jesteśmy długo stać lub siedzieć, powinniśmy wykonywać specjalne ćwiczenia co 40–50 minut.
Nawyki. Jak wiadomo, krew płynie żyłami od pięt w kierunku serca. Wszystko, co ściska lub szczypie naczynia i otaczające tkanki, utrudnia naturalny przepływ krwi i przyczynia się do rozwoju żylaków. Dlatego już w pierwszym etapie choroby należy pożegnać się z takimi nawykami jak:
- siedzieć w pozycji „noga za nogą” (zaburzony przepływ krwi na poziomie dołu podkolanowego, dlatego lepiej jest zmienić ją na amerykańską pozycję „nogi na nogach” lub „nogi na oparciu krzesła”);
- nosić ciasne paski, pończochy, pończochy, paski, zbyt obcisłe dżinsy, obcisłą bieliznę (częściowo uciskają żyły w pachwinach, kolanach lub ze względu na ciasną talię nie pozwalają na oddychanie „brzuchem”, co niemal wyklucza przeponę z aktu oddychania, a mianowicie ułatwia przepływ krwi do serca);
- przejadanie się (przejadanie się jest zawsze obarczone dodatkowymi kilogramami, a każda nadwaga sama w sobie może prowadzić do żylaków);
- Długie chodzenie na wysokich obcasach (w tym przypadku zwiększa się obciążenie nóg, a okolica kolan, która ułatwia przepływ krwi w górę, jest prawie niepełnosprawna).